تاريخ: ۱۳۹۰/۰۵/۰۴ ساعت: 11:43
گوزلرين آچ بير گئجه تا من گوروم ميخانه ني
( چشمهايت را يك شب باز كن تا من ميخانه را در آن ببينم )
دونياني ترك ايلييپ من دولدوروم پيمانه ني
( دنيا را ترك كرده ، پيمانه را پر كنم )
بي وفا اولسا نيگاري بير كسين بيچاره دير
( اگر يار كسي بي وفا باشد ، او بيچاره است )
بولبولون حالين دوشونمز گول، دئمه افسانه ني
( حال بلبل را گل نمي فهمد ، پس افسانه سرايي بس است )
اوت توتار عشقين يولوندا جان ورر بيچاره شمع
( شمع بيچاره در راه عشق آتش ميگيرد و جان مي دهد )
اما عاشيق سويليرهر كيم گوره پروانه ني
( اما عاشق دوست دارد كه هر كسي پروانه را ببيند )
قانلي كونلوم گوزليير يول تا سنه قوربان اولا
( چشم خونبار من چشم به راه توست تا قربانت شود )
گل بو هيجراندان خراب ائتمه داها كاشانه ني
( از اين هجران بيا و ديگر كاشانه را خراب نكن )
هر كونول الدن وره يارين او بير ويرانه دير
( هر دلي كه يار خود را از دست بدهد يك ويرانه است )
بير نظريار ائلسه آباد ائدر ويرانه ني
( اگر يار يك نظر بكند اين ويرانه آباد مي شود )
گر مني چكسن دارا اولدورسن الدن توتمارام
(اگر مرا به دار مي كشي ، بكش ، من تو را از دست نخواهم داد )
اولدور نده اوپ محبتدن دل ديوانه ني
( آري بكش ، نه اين كه از روي محبت دل ديوانه را ببوسي )
عاشيقه بير گون دئديم ترك ائله او ياري ، دئدي
( يك روز به عاشق گفتم ، يارت را ترك كن ، گفت )
بيلميسن عشق آتشي له يانديريپ غمخانه ني؟
( نمي داني كه با آتش عشق غمخانه را به آتش كشيده است ؟ )
هاميني ترک ائلرم هر کيمسه واردير دونيادا
( همگان را ترك مي كنم ، هر كسي كه در دنيا هست )
اما من ترك ائدمرم او ساقي دوردانه ني
( اما من آن ساقي دردانه را ترك نخواهم كرد )
سنده گل ترک ائله مسجيد تا گئدخ ميخانه يه
( تو هم بيا مسجد را ترك كن تا با هم به ميخانه برويم )
توبه ائد ،سن محرم اول اوپ ديلبر جانانه ني
( توبه كن ، تو محرم شو و دلبر جانانه خود را ببوس )
سونرا گل با هم "وفا" جاندان اولاخ قوربان اونا
( بعد بيا اي وفا تا با هم از جان و دل قربان او شويم )
آغلاياخ شايد اشيدسين گريه ي مستانه ني
( گريه كنيم با هم تا شايد گريه مستانه ما را بشنود )
( چشمهايت را يك شب باز كن تا من ميخانه را در آن ببينم )
دونياني ترك ايلييپ من دولدوروم پيمانه ني
( دنيا را ترك كرده ، پيمانه را پر كنم )
بي وفا اولسا نيگاري بير كسين بيچاره دير
( اگر يار كسي بي وفا باشد ، او بيچاره است )
بولبولون حالين دوشونمز گول، دئمه افسانه ني
( حال بلبل را گل نمي فهمد ، پس افسانه سرايي بس است )
اوت توتار عشقين يولوندا جان ورر بيچاره شمع
( شمع بيچاره در راه عشق آتش ميگيرد و جان مي دهد )
اما عاشيق سويليرهر كيم گوره پروانه ني
( اما عاشق دوست دارد كه هر كسي پروانه را ببيند )
قانلي كونلوم گوزليير يول تا سنه قوربان اولا
( چشم خونبار من چشم به راه توست تا قربانت شود )
گل بو هيجراندان خراب ائتمه داها كاشانه ني
( از اين هجران بيا و ديگر كاشانه را خراب نكن )
هر كونول الدن وره يارين او بير ويرانه دير
( هر دلي كه يار خود را از دست بدهد يك ويرانه است )
بير نظريار ائلسه آباد ائدر ويرانه ني
( اگر يار يك نظر بكند اين ويرانه آباد مي شود )
گر مني چكسن دارا اولدورسن الدن توتمارام
(اگر مرا به دار مي كشي ، بكش ، من تو را از دست نخواهم داد )
اولدور نده اوپ محبتدن دل ديوانه ني
( آري بكش ، نه اين كه از روي محبت دل ديوانه را ببوسي )
عاشيقه بير گون دئديم ترك ائله او ياري ، دئدي
( يك روز به عاشق گفتم ، يارت را ترك كن ، گفت )
بيلميسن عشق آتشي له يانديريپ غمخانه ني؟
( نمي داني كه با آتش عشق غمخانه را به آتش كشيده است ؟ )
هاميني ترک ائلرم هر کيمسه واردير دونيادا
( همگان را ترك مي كنم ، هر كسي كه در دنيا هست )
اما من ترك ائدمرم او ساقي دوردانه ني
( اما من آن ساقي دردانه را ترك نخواهم كرد )
سنده گل ترک ائله مسجيد تا گئدخ ميخانه يه
( تو هم بيا مسجد را ترك كن تا با هم به ميخانه برويم )
توبه ائد ،سن محرم اول اوپ ديلبر جانانه ني
( توبه كن ، تو محرم شو و دلبر جانانه خود را ببوس )
سونرا گل با هم "وفا" جاندان اولاخ قوربان اونا
( بعد بيا اي وفا تا با هم از جان و دل قربان او شويم )
آغلاياخ شايد اشيدسين گريه ي مستانه ني
( گريه كنيم با هم تا شايد گريه مستانه ما را بشنود )