تاريخ: ۱۳۹۰/۰۱/۱۲ ساعت: 22:32
* زادگاه کوچک من،با دلی سر سبز باران *
* بی صدا آرام خفته،در میان کوهساران *
* هست آرامش طنین،رنگ سبز دشتهایش *
* و ز نگاه مردمانش،عشق می بارد فراوان *
* نام این سرسبز کوچک،"زرج آباد" است و آن را *
* وام دارد از وجود،کبک زیبا و خرامان *
* آه!دنیای قشنگم،تا نفس در سینه دارم *
* پاس می دارم حریمت،گاهی از دل،گاهی از جان *
* در میان کوچه هایت،گام بر می دارم آنگه *
* زخمهای کهنه ی من،می شود آرام درمان *
*همچو مرواریدی ومن،چون صدف در سینه ی خود *
*حرمت خاک تو را هم،می کنم با عشق پنهان *
* دور باد از دامن تو ،دست بی رحم حوادث *
* تا ابد جاوید باشی،در پناه لطف یزدان *