در این روستا نیز مثل سایر جاهای دیگر ، چهار شنبه آخر هفته هر سال رو چهار شنبه سوری می گیرند.
رسم مردم این روستا این است که شب چهار شنبه به پشت بام ها رفته و دور پشت بام خود را خط می کشند و در وسط آن آتشی را برپا می کنند و از روی آن می پرند ، همه افراد خانواده با شیرنیی در کنار آتش از خود پذیرایی می کنند و گرمی آتش را شبیه گرمی دلها خود می کنند ، اما در نزدیکی های چهارشنبه سوری کسی از دنیا برود اقوام آنها برای روشن کردن آتش پیش آنها رفته و جای خالی فرد فوت شده را برای آن خانواده پر می کنند و به آنها دلداری می دهند . بعد خاموشی آتش ، بچه ها کوچک برای گرفتن عیدی به پشت بام ها اقوام خود رفته و از پشت بام دستمالی بلند می آویزند نا از آنها عیدی بگیرند . بعضی نیز به پشت بام های همسایه های خود می روند و هر کسی نیتی در دل می کند و بر این باورند که اگر اهل آن خانواده صحبت خوبی کنند نیتشون برآورده می شود.
صبح روز چهار شنبه دختران جوان به چشمه رفته و آب می آورند ، بعضی اعتقاد دارند که وقتی صبح زود یعنی آفتاب درنیامده به چشمه بروند آبی که از چشمه بیرون می آید تکان نمی خورد و اگر نیتی بکنند به آن می رسند اولین فردی که به خانه دیگری میرود قدم او به فال نیک می گیرند و در همان روز گوسفندی را که به آن آینیه و پارچه بسته اند به خانه می آورند . و در دهان آن تکه قندی گذاشته به خوش قدم بودن آن اعتقاد دارند.
نکته: مورد ( دختران جوان که صبح به چشمه می رفتن ) در قدیم مرسوم بود اما الان دیگر این رسم زیبا دیگر انجام نمی شود تا آن جای که من اطلاع دارم.